Cięcie roślin iglastych
Jeżeli mamy w ogrodzie pojedyncze okazy żywotników, cisów czy jałowców, przez pierwsze lata usuwamy jedynie pędy chore lub uszkodzone albo takie, które zakłócają kształt korony.
Sosny, świerki i jodły tniemy tylko wiosną i późnym latem, potem pędy drewnieją i mogą pozostać gołe kikuty. Choiny, cisy, cyprysiki, jałowce i żywotniki przycinamy od wiosny do połowy lata. Zabieg można powtarzać kilkakrotnie, chociaż najczęściej przycinamy raz wczesną wiosną a drugi na początku lata. Ostatecznym terminem jest koniec lipca, początek sierpnia. Potem roślina wytwarza młode przyrosty, które przemarzają w zimie. W tym samym terminie przycinamy rośliny zrzucające igły na zimę, czyli modrzewie, metasekwoje i cypryśniki. Wycinamy jedynie przyrosty jednoroczne i dwuletnie, aby nie naruszyć struktury starego drzewa. Na żywopłoty wykorzystuje się najczęściej odmiany cisa, cyprysika, jałowca, świerka i żywotnika. W rok po posadzeniu możemy przyciąć boki, aby krzewy bardziej się zagęściły. Wierzchołek tniemy dopiero po kilku latach, kiedy rośliny wyrosną na zaplanowaną wysokość. Żywopłoty przycinamy wczesną wiosną a potem drugi raz, na początku lipca. Rośliny starsze, które nie rosną już tak szybko, wystarczy przyciąć raz, wczesną wiosną.